یه شب تو اوج صداقت زير همه حرفات زدی

 زندگی همیشه در جریان است و ما رهگذرانی گاه خسته و آشفته، گاه شاد و پر امید

                                 گاه بیخبر از همراه و همدل ،گاه مست بوی دلداده و یار

گاه نگران فردا که شاید نیاید! گاه در انتظار شام بی فردا.

                                            و زندگی بی اعتنا به ما،میگذرد و میرود و میرود.....

تا کجای این دنیای بزرگ آغازی دوباره باشد

                                                      و کجا پایانی دیگر

    زندگی همیشه در گذر است

                و ما مسافران لحظه های عمر

خدایا دیشب تو را در هنگامی که باران شهر چشمانم

در نور سفید سیب نقره ای ماه میدرخشید دیدم

نه آن هنگام که سکوت فریاد برایم معنایی نداشت...نه...

همان لحظه که فهمیدم تو همان "او"  هستی

که شکستن دوستارانت را یک به یک فهمیدم پس چرا من نشکستم؟

شاید هنوز راز دل را نفهمیدم...

اگر شکست ها و گناه ها بر روی شن دریا بود پس تو ای خدا موجی از معرفت به سوی جزیزه

 دلم بفرست تا این غبار را ببرد و هر وقت به انسانیت رسیدنم نه سر تظاهر بلکه از روی این

 مجال که "گل سرخی در پاییز روزگارم کاش تو باغبان من باشی همیشه"

بر روی سنگ مرمر تو برایم بنویسی:

تو بنده ام به راستی برای معبودت شکستی...درود بر تو

از وب جالب "مسافر شهر باران"

پی نوشت ۱:در ضمن به وب آقا سبحان(مدرسه رپ) هم سر بزنید.خیلی جالبه! 

پی نوشت ۲: رویا جون جون جون جونم میشه بگی چرا میخوای خداحافظی کنی؟ دلم تنگ میشه برات.

پی نوشت ۳: از همه ی دوستان خوبم بابت تبریک تولد تشکر میکنم.

پی نوشت ۴: آقا فرشاد جمله هایی که گذاشته بودین خیلی قشنگ بودن. تو پست بعدی میذارمشون.

ممنون از همه .. بای تا های

تو را به جاي همه کساني که نشناختهام دوست ميدارم

تو را به خاطر عطر نان گرم

براي برفي که آب مي شود دوست ميدارم

تو را براي دوست داشتن دوست ميدارم

براي پشت کردن به آرزوهاي مهال

به خاطر نابودي توهم و خيال دوست ميدارم

تو را براي دوست داشتن دوست ميدارم

تو را به خاطردود لالههاي وحشي

به خاطر گونه زرين آفتابگردان

براي بنفشي بنفشهها دوست ميدارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست ميدارم

تو را به جاي همه کساني که نديدهام دوست ميدارم

تو براي لبخند تلخ لحظه ها

پرواز شيرين خا طرهها دوست ميدارم

تورا به اندازه همه کساني که نخواهم ديد دوست ميدارم

اندازه قطرات باران ، اندازه ستارههاي آسمان دوست ميدارم

تو را به اندازه خودت ، اندازه آن قلب پاکت دوست ميدارم

تو را براي دوست داشتن دوست ميدارم

تو را به جاي همه کساني که نميشناخته ام ...دوست ميدارم

تو را به جاي همه روزگاراني که نميزيسته ام ...دوست میدارم

براي خاطر عطر نان گرم و برفي که آب ميشود و براي نخستين گناه

تو را به خاطر دوست داشتن...دوست ميدارم

 تو را به جای تمام کساني که دوست نمیدارم...دوست میدارم

    جاده ها تورا به دست سفر سپرده اند..

    و چشمان غزلخوان تو

                             تا امتداد سپیده

                                                  ادامه خواهند داشت

    میخواهم پل بی انتهای شب

    دستانم را به دستان زمستانی ات بسپارد...

                          کسی باور نخواهد کرد گناه چشمانت

                            و چشمانم را....

    پشت مه عاطفه و تردید

    کسی باور نخواهد کرد

            سبزترین گناهمان را...

     بی قرارم من!

                     امشب آسمان را به دل گره خواهم زد...

     وقافیه های شعرم را در هم خواهم امیخت....

     به خاطر تو

                 بی قرار بی قرار هایم....

از وب محشر سحر جونم